static const char *default_text_combined =
"Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipiscing elit. Nullam tincidunt nibh quis semper malesuada. Mauris sit amet metus sed tellus gravida maximus\n"
"sit amet a enim. Morbi et lorem congue, aliquam lorem vitae, condimentum erat. Mauris aliquet, sapien consequat blandit mattis, velit ante molestie\n"
"mi, ac condimentum justo leo sed odio. Curabitur at suscipit quam. Ut ac convallis ante, at sollicitudin sapien. Nulla pellentesque felis id mi\n"
"blandit dictum. Phasellus ultrices, odio non volutpat tincidunt, neque quam tristique lacus, nec gravida nulla ante id risus. Nulla sit amet bibendum\n"
"lectus, sed bibendum lectus. Vivamus ultrices metus sit amet sapien posuere volutpat. Suspendisse luctus non mauris nec iaculis. Duis mattis enim\n"
"libero, ac malesuada tortor gravida tempor. Cras sagittis felis at sollicitudin fermentum. Duis et ipsum bibendum, viverra felis quis, consectetur\n"
"lacus.  Donec vulputate risus imperdiet, tincidunt purus nec, vestibulum lorem. Morbi iaculis tincidunt rutrum. Duis sit amet nulla ut lectus\n"
"efficitur suscipit. Curabitur urna turpis, congue lacinia varius vitae, interdum vel dolor. Vestibulum sit amet suscipit arcu, sit amet tincidunt\n"
"ipsum. Maecenas feugiat ante vel fermentum viverra. Sed aliquam sem ac quam bibendum, sit amet fringilla augue pharetra. Morbi scelerisque tempus\n"
"purus, interdum tempor est pulvinar bibendum. Duis tincidunt dictum ante vel sodales. Fusce quis cursus metus. Pellentesque mi mauris, tincidunt ut\n"
"orci ut, interdum dapibus dolor. Aliquam blandit, nisl et rhoncus laoreet, tellus nulla blandit tellus, sit amet cursus magna enim nec ante. Integer\n"
"venenatis a est sed hendrerit.  Proin id porttitor turpis, aliquam tempus ex. Morbi tristique, felis ut aliquet luctus, orci tortor sodales sem, vel\n"
"imperdiet justo tortor sit amet arcu. Quisque ipsum sem, lacinia in fermentum eu, maximus in lectus. Pellentesque quis scelerisque neque, eget\n"
"ultricies ligula. Etiam accumsan orci mi, ut blandit nibh viverra quis. Pellentesque tincidunt auctor dictum. Integer tincidunt neque at enim\n"
"ultrices, in accumsan augue elementum. Sed placerat eros leo, ac venenatis metus dignissim vel. Suspendisse mauris sem, pulvinar id purus non,\n"
"hendrerit pretium sem. Vestibulum ante ipsum primis in faucibus orci luctus et ultrices posuere cubilia Curae; Nulla accumsan massa id nulla viverra\n"
"semper. Aliquam sit amet neque vitae diam rhoncus feugiat. Etiam tellus purus, rhoncus id enim a, fermentum volutpat neque. Vestibulum tortor augue,\n"
"dapibus at varius sed, varius at nisl. Ut pharetra elementum varius.  Nulla molestie, urna sit amet euismod venenatis, nunc magna bibendum augue,\n"
"vitae elementum augue elit eget urna. Morbi a leo at sapien tempor varius sit amet venenatis metus. Sed ac pellentesque turpis, quis malesuada ligula.\n"
"Cras quis ex mattis, ultricies nibh ac, vestibulum velit. Sed sed sagittis libero, at consectetur massa. Cras quis risus nunc. Curabitur vitae odio\n"
"laoreet, sodales sem eu, fermentum risus. Quisque laoreet felis eu mattis laoreet. Phasellus auctor velit ut varius accumsan. Sed molestie bibendum mi\n"
"varius auctor. Vestibulum iaculis, lacus ut mattis convallis, turpis purus cursus nibh, nec ullamcorper dolor nibh eget nunc. Nam lacinia justo ac\n"
"vestibulum lacinia. Nulla vestibulum eu urna a sodales. Aliquam blandit congue lacus vitae ornare.  Nulla bibendum vehicula tortor eu vestibulum.\n"
"Mauris nec pretium est. Pellentesque faucibus quam et est sollicitudin, quis condimentum justo placerat. Etiam urna elit, porttitor sodales dui\n"
"congue, maximus sodales dolor. Proin lacinia diam quis libero molestie viverra. Pellentesque tortor mauris, sodales vel luctus non, euismod eu risus.\n"
"Nulla sed condimentum ex. Morbi ac mi quis felis laoreet mattis. Fusce nec quam orci. Morbi pretium quis risus a tincidunt. Phasellus accumsan\n"
"suscipit nisi sed viverra. Vestibulum eu vulputate lorem. Nullam fermentum turpis eget nulla rutrum egestas. Sed tortor nisi, consectetur a semper ut,\n"
"lacinia in lectus. Phasellus finibus at diam nec interdum.  Nunc mollis congue enim, et tempor neque dapibus quis. Nunc a egestas quam, vitae tempor\n"
"mi. Sed at lobortis neque. Pellentesque habitant morbi tristique senectus et netus et malesuada fames ac turpis egestas. Etiam blandit mi sit amet\n"
"ipsum accumsan, eget euismod nulla facilisis. Morbi imperdiet ex massa, in porttitor nibh posuere ut. Curabitur bibendum lorem id ultricies placerat.\n"
"من اسمم کاظمه. ما توی یه کوچه بن بست خونه داریم. کوچه‌مون خاکیه. اونوقت خیلی پایئن تر از خونه ما - زیاد پایین نه - اینور می‌پیچی یه نونواس. از اونجا صاف می‌ریم\n"
"اینجا. یه خیابونه اینجا. اونوقت خیلی پایین‌ترش یه حمومه. بعداً یه بقالی هم دم خونمونه. یه خرده انور خرابه، یه قصابیه. قصابه با بابام رفیقه. پشت خونمون یه دباغیه.\n"
"اینقده بچه گوسفند توشه! خونه‌مون ساس داره. ساس کوچیک و سیاس. هر جا بزنه جاش باد می‌کنه. وقتی داره از دیوار اتاق می‌ره بالا، نمی‌تونه خودشو نگه داره، می‌افته رو تن\n"
"ما، می‌گیره خونمونو می‌مکه. یه دفعه همه اثاث مثاثامونو ریختیم بیرون، یه عالمه دوا خریدیم زدیم همه جا: به رختخوابا،‌ زیر زیلو، سوراخ سنبه‌ها. ولی ساسها بیشتر شدن،\n"
"کمتر نشدن. بابام توی حموم کار می‌کنه. دوتا برادر داریم، یه خواهر: من و مصطفی و زهرا کوچولو. بابا وقتی داره شب می‌شه برمی‌گرده خونه. همیشه استخوناش درد می‌کنه. سر\n"
"هیچی به هیچی می‌گیره می‌زنه‌مون، بازهم طلبکاره. مثلاً وسط سال، صبح ساعت شیش می‌آد می‌گه، «پاشو برو سیگار بفروش، پول دربیار لباس بخر!» من هم می‌گم: «لباس می‌خوام چی‌\n"
"کار؟» اون هم می‌گیره با کمربند حالمونو جا می‌آره. باز خوبه سه ماه تعطیلی خودمون می‌ریم کار می‌کنیم. یه کارخونه هست. می‌ریم اونجا قابلمه درست می‌کنیم، کاسه درست\n"
"می‌کنیم، عصر که شونصد تا کاسه درست کردیم، دستگارو تمیز می‌کنیم برمی‌گردیم خونه. پارسال هفته‌ای پنجاه تومن مزد می‌دادن. امسال دیگه خدا می‌دونه. با همه این حرفا،\n"
"بمیریم بهتره آقا! هر روز هر روز کتک.  بابام دیشب بیخودی مصطفی رو گرفت زد. گرفت زدش گفت: «چرا وقتی می‌ری دست به آب، سر پا می‌شاشی؟ بشی بشاش!» مصطفی‌مون هیچی حالیش\n"
"نمی‌شه. قد زهرامون بوده که از بالا پشت بوم افتاده، رگ کله‌اش تکون خرده. حالا سیزده سالشه. نه چارده،‌ چارده سالشه. داداش بزرگ‌ مونه. الان مدرسه عقب افتاده‌ها درس\n"
"می‌خونه. آب، بابا، بار میخونه یاد بگیره، بیاد جلو. دو سه کلمه بلده حرف بزنه ولی چیزه... نمیتونه قشنگ حرف بزنه. بابام می‌خواد از مدرسه ورش داره، بذاره یه جا که کار\n"
"یاد بگیره. بابا زهرا را از همه بیشتر می‌خواد. اون هم هر کاری دلش بخواد می‌کنه. هرچی می‌گیم گوش نمی‌کنه، می‌ره تو جوب محل کثافت‌کاری می‌کنه. اون روزی حواسم نبود، رفت\n"
"یه مشت دیگ مونده سر کوچه بود ورداشت خورد. شب دلش درد گرفت نزدیک بود بمیره. اونوقت بابام اومد گرفت منو با شیلنگ کشت. آقا مگه شهر هرته؟ خر کتک می‌خوره. دیگه چرا ما رو\n"
"می‌زنن؟ برن به خر بزنن! آخه من که نمی‌تونم همه‌ش مواظب زهرا باشم. راستی یه صاحب حیاط داریم، خیلی بد اخلاقه آقا! اسمش عباس آقاس. صبح می‌ره ظهر می‌آد. سپور شهرداریه.\n"
"بیست و چار ساعت می‌آد بند میکنه به ما، میگه: «آب زیاد مصرف نکنین، چاه پر میشه.» زهرامون که گاهی گریه می‌کنه، دادش بلند می‌شه می‌گه: «صدای این تخم‌سگو خفه کنین!»\n"
"اونوقت که مادرمون زنده بود، یه دفعه می‌خواست از دست عباس آقا نفت بریزه سرش، خودشو آتیش بزنه. عباس آقا اصلاً رحم حالیش نمی‌شه؛ پسر سیزده ساله‌شو گرفته از خونه انداخته\n"
"بیرون. اون هم رفته توی کوچه‌ پس ‌کوچه‌‌ها ول شده. حالا خدا می‌دونه کجاس، چه کار می‌کنه،‌ از کجا می‌آره می‌خوره. بچه‌ها می‌گن: «شب‌ها می‌ره توی پارک‌ها پیش سگها\n"
"می‌خوابه.» که رفته دهات خونهٔ باباش، می‌گه دیگه نمی‌آم تهران. آقا، ما هم دلمون می‌خواد میرفتیم دهمون با گوسفندها بازی می‌کردیم؛ با بابا بزرگ‌مون می‌رفتیم دشت بز\n"
"می‌چروندیم،‌ بادوم پاک می‌کردیم، انگور می‌چیدیم. دهمون ولی خیلی دوره آخه! زن عباس آقا حق داره، آقا! محله‌مون خیلی بده. هر روز اونجا دعواس، دعوا، چاقو کشی. توی خرابه\n"
"هم پر معتاده، بگی دوهزار تا هم بیشتر. می‌رن اونجا قمار می‌کنن، شیره می‌کشن، آمپول می‌زنن تو رگشون. ماهم از ترس معتادها جرأت نمی‌کنیم از خونه بریم کوچه، یه ذره بازی\n"
"کنیم. از کمیته‌م نمی‌ترسن، میگیرن بچه‌های مردمو می‌دزدن، میبرن توی کوره‌ها،‌ توی دلاشون چیز قایم می‌کنن؛ هروئین قایم میکنن. یه امیر ریزه هست تریاکیه، اون روزی اومد\n"
"خرم کنه، گفت: «بیا سوار ماشین بشیم، بریم یه جائی.» من هم از ترسم خر نشدم. یه چیز خنده دار بگم بخندی، آقا: اینورمون یه همسایه داریم، اسمش ربابه. انوقت توپ،‌ لنگه کفش،\n"
"تنکه، هرچی بیفته خونشون،‌ شوهرش ور می‌داره می‌اندازه توی آب انبارشون. هروقت هم کوچه شلوغ بشه، شوهر رباب می‌آد بیرون می‌گه: «واق، عو!» اون هم مث مصطفی‌ ما لقوه‌ایه‌؛\n"
"دستش می‌لزره، همه جاش می‌لرزه. اون روز اومد دم دکون، رفت اونور جوب نشت. این یکی همسایه‌مون رفت یه کتاب دربارهٔ خدا و فرشته‌ها آورد براش خوند. رباب خانم خودش خونه یه\n"
"اعیونه کار می‌کنه؛ چیزاشونو می‌شوره، باغ‌شونو آب می‌ده؛ کلفتی می‌کنه. بعد همه‌ش می‌آد پز اربابشو می‌ده. الان دیگه همه اهل محل می‌دونن باغ خونهٔ ارباب رباب خانوم\n"
"اندازه پارک شهره. استخرش از مال پارک شهر هم گنده‌تره. هروقت هم که ارباب می‌خواد‌ آبتنی کنه،‌ اول یه قطره دوای مخصوص هست، می‌ریزه توی استخر که آب‌شو می‌کنه مث اشک\n"
"چشم. بعد می‌ره زیر دوش، با عطر و گلاب خودشو می‌شوره. بعد می‌پره توی استخر، می‌گیره شوخی شوخی آب می‌پاشه به رباب خانوم. زن اربابش هم خارجیه. مال همون کشوریه که شیش\n"
"ماه شبه، شیش ماه روز. رباب یه چاخان‌هایی می‌کنه که کلهٔ آدم سوت می‌کشه! می‌گه ارباب یه سگ پشمالو داره،‌ اسمش مونیکاس. قسم می‌خوره می‌گه مونیکا غذاشو با کارد و چنگال\n"
"می‌خوره. اللَه اکبر به این دروغ. یه پیرزنه هم هست سر کوچمونه. با خودش تنهایی زندگی می‌کنه. اسمش ننه غلامه. هشتاد نود سالشه ولی خجالت نمی‌کشه،‌ از امریکا خوشش می‌آد.\n"
"همه ازش می‌ترسن؛ هر وفت بیاد بیرون، فحش می‌ده، جیغ و ویغ می‌زنه. مثلا من اذیتش کردم، می‌آد سر فحش‌رو می‌کشه به تو. وقتی بچه‌ها بخوان لج‌شو در‌بیارن، می‌گن: «مرگ بر\n"
;
